بين برود ، نبايد آن را به جاى ديگر ببرى ، نمىتواند به جاى ديگر ببرد ، واگر به جاى ديگر ببرد وتلف شود ضامن است . ( مسأله 2267 ) : اگر صاحب مال براي نگهدارى آن جائى معين كند ، وامانت دار به اعتقاد آن كه محل مورد نظر صاحب مال خصوصيت نداشته آن را به جاى ديگر منتقل كند ، چنانچه تلف شود ضامن است . ( مسأله 2268 ) : اگر صاحب مال ديوانه شود ، امانت دار بايد فورى امانت را به ولى أو برساند ويا به ولى أو خبر دهد ، واگر بي عذر شرعي مال را به ولى أو ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2269 ) : اگر صاحب مال بميرد ، امانت دار بايد مال را به وارث أو برساند ، يا به وارث أو خبر دهد . وچنانچه مال را به وارث أو ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ضامن است ، ولى اگر براي آن كه مىخواهد بفهمد كسى كه مىگويد من وارث ميت هستم راست مىگويد يا نه ، يا ميت وارث ديگرى دارد يا نه ، مال را ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ضامن نيست . ( مسأله 2270 ) : اگر صاحب مال بميرد وچند وارث دارد ، امانت دار بايد مال را به همه ورثه بدهد ، يا به كسى بدهد كه همه آنان گرفتن مال را به أو واگذار كرده اند ، پس اگر بي اجازه ديگران همه مال را به يكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است . ( مسأله 2271 ) : اگر امانت دار بميرد ، يا ديوانه شود ، وارث يا ولى أو يا هر كس كه امانت نزد أو است ، بايد هر چه زودتر به صاحب مال اطلاع دهد ، يا امانت را به أو برساند . ( مسأله 2272 ) : امانت دارى كه نشانه هاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر ممكن است بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل أو برساند ، وچنانچه ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد ، واگر به حاكم شرع دسترسى ندارد ، چنانچه وارث أو امين است واز امانت اطلاع دارد ، لازم نيست وصيت كند ، وگر نه بايد وصيت